« Ik denk dat ik misschien een depressie of een bipolaire stoornis? Hoe kan ik helpen? Do depressive circumstances cause a bigger problem in bipolar people? »
drmalone
Posted on: Saturday, June 27, 2009 at 3:36 am
Mental Health.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
Ik denk dat ik misschien een depressie of een bipolaire stoornis? Hoe kan ik helpen?
June
27th
drmalone
Garima asked:
Voor een tijdje heb ik geweten dat er iets mis is. Ik wilde helpen zo lang maar ik weet niet hoe te gaan vertellen over mijn arts. Ik loog tegen hem eens over, ik was erg jong en ik raakte in paniek. Ik weet dat ik stom ben om te vragen deze online maar ik denk dat ik heb treffer het punt waar ik niet over de controle van het meer. Ik heb een afspraak met een andere arts, snel en ik moet weten hoe te helpen. Praat me er niet van om naar een 3de wereld land om hulp te krijgen want ik was geboren in een, ik weet hoe erg ze het hebben. Scholen uit, dus ik ben niet in gesprek met iemand daar. Ik kan niet zomaar op en ga naar een speciale arts wanneer i feel like it, ik kan niet eens rijden. Ik ken deze arts en ze waarschijnlijk zal oordelen mij, maar mijn ouders oordelen dat mij stoort, ik heb heel hard gewerkt om mijn realiteit veilig bij hen. Ik weet niet hoe u iets bekennen dat ik heb gehouden begraven van bijna een decennium van angst.
Voor een tijdje heb ik geweten dat er iets mis is. Ik wilde helpen zo lang maar ik weet niet hoe te gaan vertellen over mijn arts. Ik loog tegen hem eens over, ik was erg jong en ik raakte in paniek. Ik weet dat ik stom ben om te vragen deze online maar ik denk dat ik heb treffer het punt waar ik niet over de controle van het meer. Ik heb een afspraak met een andere arts, snel en ik moet weten hoe te helpen. Praat me er niet van om naar een 3de wereld land om hulp te krijgen want ik was geboren in een, ik weet hoe erg ze het hebben. Scholen uit, dus ik ben niet in gesprek met iemand daar. Ik kan niet zomaar op en ga naar een speciale arts wanneer i feel like it, ik kan niet eens rijden. Ik ken deze arts en ze waarschijnlijk zal oordelen mij, maar mijn ouders oordelen dat mij stoort, ik heb heel hard gewerkt om mijn realiteit veilig bij hen. Ik weet niet hoe u iets bekennen dat ik heb gehouden begraven van bijna een decennium van angst.
Posted on: Saturday, June 27, 2009 at 3:36 am Mental Health. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
musisz porozmawiać z kimś o tym czy będzie się szalony na dysku dłużej czekać gorzej będzie
June 28th, 2009 at 10:18 pmde depressie of bipolair is niets ongeveer beschaamd om te zijn. zijn een zeer echt probleem met iedereen. hoewel de meeste mensen een minder belangrijke graad van tijd tot tijd van depressie wat voelen hebben belangrijk het.
i' m niet zeker over de details met u en uw ouders of cultuur, maar als het u hindert dat veel, het beter zou kunnen zijn hen what' enkel om te vertellen; verkeerd s. om het even welke houdende van ouder zal willen gaan zitten en luisteren aan welke zorgen hun gehouden van degenen hebben.
June 29th, 2009 at 8:31 amTen eerste, ik beveel je kracht te zoeken naar hulp, waar die ook mogen zijn. Veel niet en het einde van de betaling van de prijs met hun leven. Ik wil graag beginnen met de vraag of u hebt had suïcidale gedachten? Ook zijn er perioden waarin je je voelt ongewoon gelukkig, energiek? Zo ja, dan is het misschien BD (bipolaire stoornis). Hoe lang heb je voelde deze manier? Zou je beschrijven wat je denkt is er mis?
July 1st, 2009 at 7:41 amFirst off there is nothing to be scared of what your feeling is not something you can control and if you could then you would i’m sure. You also not worry about anyone judging you especially the doctor and if the doctor does judge you then its time for a new doctor the fact of the matter is you can’t keep hiding depression or bipolar disorder those are 2 very serious illnesses that can’t be fixed until you tell someone what is going and if your not ready to tell your parents tell the doctor and they can either access the situation to see if it needs to be examined further or they may just go ahead and refer you to a specialist all you can do is put it out there and see what happens chances are no one is going to judge you.
July 2nd, 2009 at 12:47 amJongen weet ik je angst. Ik hield mijn geheim vele jaren ook. Toen ik uiteindelijk vertelde mijn ouders was ik geslagen door mijn moeder en mijn vader mij verstoten. Ik ben helemaal niet vermoeden dat dit zal ook gebeuren met je. Wat ik bedoel is dat het kan gebeuren maar wat .. als u niet geconfronteerd met het probleem voor jou en als je niet iemand vinden (een goed arts), die zal uw advocaat voor goede zorg en de juiste medicatie .. u zal lijden dan je wildste verbeelding. Het is lelijk, zonder de goede verzorging en medicatie. Met de goede verzorging en medicatie het is als iemand anders, je hebt goede dagen en een paar slechte dagen. Nadat u hebt ontvangen voor de goede behandeling, (die kunnen worden medicatie en enkele therapie), indien u niet vertellen de meeste mensen zullen nooit weten dat je hebt een ziekte. Mijn beste advies is om helemaal communicatieve met uw arts. Als uw arts niet de communicatieve type vinden. U moet op de behandeling van plan, want het is uw lichaam en dat weet je best. Dus als meds uw arts zijn voorgeschreven, moet je horen wanneer je hem / haar hoe ze maken je je voelt. Er zijn zo veel opties hier nu. Niet laten dicteren aan u wat u meds nemen als ze voelt u zich verschrikkelijk. Het heeft enkele weken voor meds van kracht wordt en dat u precies weet hoe je je voelt, maar na die eerlijk zijn en stevig zijn. Eerlijkheid is zo belangrijk. Geen spelletjes spelen met uw arts. Die relatie is heilig. Het is uw levenslijn. Oogcontact is belangrijk. Beide manieren. Good Luck! Ik hoop dat je ouders en familie blijken te zijn geheel solidair.
July 2nd, 2009 at 3:24 am